Tuesday

PMC වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් වන තර්ක (3)

5) නිදහස් අධ්‍යාපනය යටතේ ක්‍රියාත්මක වන රාජ්‍ය පාසල්, රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාල වසා නොදමා පෞද්ගලික පාසල්, පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල ආරම්භ කිරීම නිදහස් අධ්‍යාපනය නැති කිරීමක් නොවේ.

පෞද්ගලික බස් රථ සේවාවන්, පෞද්ගලික රෝහල් ආදිය ඇරඹීමේදී ද ආණ්ඩුව පැවසුයේ ද මෙයම ය. 

එක පසෙකින් රාජ්‍ය අංශය තිබියදී අනෙක් පසින් පෞද්ගලික අංශය ක්‍රියාත්මක වන බවත් ජනතාවට එම අංශ දෙකෙන්ම වඩා වැඩි ප්‍රතිඵලයක් භුක්ති විඳිය හැකි බවත් කියවෙති.













නමුත් සිදු වූයේ කුමක්ද? කොමිස්, රාජ්‍ය අනුග්‍රහයේ අසමානතා, රජයේ ප්‍රතිපත්ති, ප්‍රතිපාදන කප්පාදුව හරහා ලංගමය වලපල්ලට යැවූ අතර සැමට එකසේ ප්‍රතිකාර ගැනීමට පවතින රජයේ රෝහල් පද්ධතිය අත්‍යවශ්‍ය ඖෂධ පවා හිඟ, විටෙක සේලයින් පවා හිඟ, පැය ගණන් පෝලිම් වල ලැගීමට සිදුවන ආයතන බවට පත්වන ලදී. ඒ අතරම අධ්‍යාපනය සඳහා වෙන්කළ මුළු මුදල දළ දේශීය නිෂ්පාදනයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස පහත පරිදි වේ.
 
වසර
1977
1978
1981
1990
1995
2000
2006
2007
2008
2009
2011
ප්‍රතිශතය
6
4.1
2.38
2.97
2.83
2.46
2.67
2.59
2.27
2.8
1.87





1990 දශකයේ අගභාගයේදී තායිලන්තයට රැස්වූ ලෝක නායකයන් (ශ්‍රී ලංකාවද ඇතුළුව) අධ්‍යාපනය සඳහා වන වියදම් සීමා නොකල යුතු බවටත්; එය අවම වශයෙන් රටක දල දේශීය නිෂ්පාදනයෙන් 6% ක් වත් විය යුතු බවට ගිවිසුමක් අත්සන් කරන ලදී. ඒ අනුව වර්තමානයේ විවිධ රටවල් කිහිපයක අධ්‍යාපනය සඳහා වෙන් කරන ලද මුදල දළ දේශීය නිෂ්පාදනයේ ප්‍රතිශතයක් ලෙස පහත පරිදි වේ.

රට
ප්‍රතිශතය
කියුබාව
8.50%
නොර්වේ
6.80%
ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය
5.60%
ඉන්දියාව
4.10%
ඉතියෝපියාව
4.80%
ශ්‍රී ලංකාව
1.80%
 
 
 
 
 

 



ලෝකෙන්ම නිදහස් අධ්‍යාපනය පවතින්නේ අප රටෙහි පමණක් යැයි පාරම්බාන ආණ්ඩු අධ්‍යාපනයට සිදු කරන්න යන දේ ඉහත දත්ත වලින් පැහැදිලිය.
 
6) අධ්‍යාපනය නොමිලේ දුන් විට අගයක් නැත. ලබාදෙන සේවයට මුදල් ය කල යුතුය.

ලංකාවේ ශිෂ්‍යන්ට අධ්‍යාපන ලැබෙන්නේ නොමිලේ ද? 
යට මුදල වියදම් කරන්නේ කව්රුන්ද? යන පැනයන්ට පිළිතුරු සොයා බැලීම වටිනා දෙයකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය අදායමින් 90% ක් බදු අදායම් වේ. ඉන් 53% වක්‍ර බදු වේ. (එනම් එදිනෙදා අත්‍යවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය හරහා සාමාන්‍ය ජනයා ගෙවන බදු ය.) අධ්‍යාපනයට මුදල් වෙන් කරන්නේ මෙම බදු මුදල් වලිනි. එනම් පෙරලා අධ්‍යාපනය මුදල් වැය කරන්නේ රටේ ජනතාවයි. එනම් ශ්‍රී ලංකාවේ පවතින්නේ post paid නොව pre paid අධ්‍යාපන ක්‍රමයකි. දැන් අපි ඉල්ලා සිටිය යුත්තේ ගෙවූ මුදලට සරිලන සේවාවකි.

තවද ශ්‍රී ලංකාවේ මහ බැංකු වාර්තා වලට අනුව අප රටෙහි අධ්‍යාපනය හා සෞඛ්‍ය යන සේවාවන් නොමිලේ ලබාදෙන සේවාවන් යයි උපකල්පනය කෙරේ. ඒ අනුව රජයේ හෝ කිසිම ක්ෂේත්‍රයක වැටුප් තල සැකසීමේදී අධ්‍යාපනය හා සෞඛ්‍ය වෙනුවට වැටුප් එකතු කිරීමක් සිදු නොකරයි.

අධ්‍යාපනයට මුදල් ගෙවිය යුතු සියලුම රටවල පාහේ මෙයට සරිලන මුදලක් වැටුප් තල වලට එකතු කරයි.

                            ·         5 දෙනෙකුගෙන් යුතු පවුලකට ජීවත් වීමට වැය වන අවම මාසික වියදම = රු. 38 848.70
                                                                                    (රාජ්‍ය මුල්‍ය කළමනාකරණ වාර්තාවට අනුව - 2010 මැයි)


                                                 මින් අධ්‍යාපනය සඳහා ගෙවිය හැකිද?

No comments:

Post a Comment